Do domu wracam jak strudzony pielgrzym Jacek Dubiel (ur.4 czerwca 1944 - zm.14 sierpnia 2008) Jacek Dubiel urodził się w Ostrowi Mazowieckiej. Umiłowanie do żeglarstwa wyprowadziło Go na wielką wodę. Studia ukończył na wydziale Budowy Okrętów Politechniki Gdańskiej w 1967 roku, i zaraz po nich aż do 1981 pracował w Ośrodku Wytrzymałości przy Centralnym Ośrodku Konstrukcyjno-Badawczym Przemysłu Okrętowego (późniejsze Centrum Techniki Okrętowej). W 1981 wyjechał do Libii, gdzie do 1983 wykładał na nowo otwartym wydziale budownictwa okrętowego Uniwersytetu Al-Fatah w Trypolisie...
more...
Odkrywanie Naszej przepięknej Ojczyzny
[ J. Adamuszek ]
Moi Drodzy,
Chcę się podzielić z Wami nowiną, a dokładniej tym, co wydarzyło się w moim życiu w czerwcu tego roku. Powtórzyłbym za Dziennikiem Polskim - zrealizować dziecięce marzenia i jednocześnie zachęcić , nie tylko młodych, do odkrywania Naszej przepięknej Ojczyzny, eksploracji dzikiej jeszcze Wisły.
6 czerwca rozpocząłem pieszą wędrówkę z Baraniej Góry, pod którą kilkaset metrów znajdują się źródełka Czarnej Wisełki. Podążałem trzy następne dni wzdłuż potoku, rzeczki przekształcającej się w Wisłę, której długość wynosi 1059 km. Kajak wrzuciłem na wodę po 50 km, za Zbiornikiem Goczałkowice, ujęciem wody pitnej dla Śląska i potem juz do końca miesiąca wiosłowałem do samego Bałtyku i Gdańska...
more...
CO KIERUJE STEFCIĄ? OTO JEST PYTANIE...
[ Nina Geysztor-Zawirska ]
To, że p. Agnieszka W. z Toronto zdecydowała się w końcu napisać do mnie, powiem nieskromnie, pomoże jej uchronić się od poważnego kłopotu, który zdaje się czyhać na nią z ręki najbliższych. Niechcący ze strony ojca, ale przypuszczalnie bardzo "chcący" ze strony "psiapsiółki". Angielskie porzekadło głosi, że: "człowiek uprzedzony (o czymś) to człowiek uzbrojony (na odparowanie ciosu)". I taka jest prawda. Pani Agnieszka pisze:
Pani Nino! Ja się już od dłuższego czasu nosiłam z zamiarem napisania do Pani, ale wczorajszy telefon przesądził sprawę. Teraz już muszę, bo mam dylemat. Napiszę po kolei. Moja matka przyleciała do Kanady na pogrzeb dziadka. Odziedziczyła po nim dom i została w Kanadzie. Ojca i mnie udało się jej sprowadzić dopiero po dwóch latach. Ale nie długo cieszyliśmy się znowu życiem rodzinnym. Mama zachorowała na raka piersi i mimo, że dzielnie o życie walczyła, niestety, pięć lat temu zmarła. Ojciec odziedziczył dom a ja biżuterię, samochód, etc. Nie kwestionowałam niczego bo nie widziałam potrzeby. Ojciec natychmiast spisał testament, w myśl którego ja po nim dom odziedziczę, a resztę już przecież dostałam.
more...
Znajomość polskiej kuchni, pozwoliła mi przeżyć najgorsze czasy.
[ Jolanta Szaniawska ]
I wszystko się pomieszało! Podobno w restauracji na Kasprowym Wierchu dla narciarzy podają krewetki. Zje taki kilka, na szczyt wróci i... noga złamana. Diagnoza - osłabiony z głodu! Historia to prawdziwa, nie jakaś taka z powietrza! Jej puenta? Nie modą a zdrowym rozsądkiem kierować się trzeba! Jak zima to proteiny i tłuszcze, i odwołania od tego nie ma. Tak jak nie ma od domowej kuchni, wzorem mamy i babci! Patrz włoskie reklamy - wszędzie te panie, i w tym siła!
Historia, jaką dziś opowiem traktuje o upartej na życie pani Irenie Łukaszewicz. Pani Irena do Kanady przyjechała wraz z rodziną czternaście lat temu. Opuściła swoje ukochane województwo białostockie, "gdzie pola malowane zbożem rozmaitem" w momencie, gdy w Polsce zaczynały się zmiany. Co ją tu przywiodło? Nie pytam. Bez znajomości języka, z polskim wykształceniem ekonomicznym, czyli nie koniecznie przydatne, no i po trzydziestce...
more...
O Keweenaw, miedzi i pięknej Helenie
[ Ryszarda L. Pelc ]
Opowiedzieć chcę dziś Państwu o swoim miejscu na ziemi na ogromnym kontynencie Ameryki Północnej.
Od lat mieszkam w górnym Michigan, nad jeziorem Superior na malutkim półwyspie Keweenaw.
Część półwyspu, dzięki swej bogatej historycznej przeszłości zyskała rangę parku narodowego- "Keweenaw Historical Park".W 1973 ustanowiono "District Calumet" uznając za zabytek centrum miasteczka Calumet. Rok później powstała idea utworzenia Narodowego Parku Miedziowego. Ale od idei do realizacji minęło sporo czasu. Dopiero w 1992 Senat poparł wniosek senatora Carla Levina z Michigan a prezydent George Bush (ojciec) obiecał przeznaczyć na ten cel pieniądze. O ile wiem na obietnicach poprzestano. Ale Narodowy Park Miedziowy jest...
more...
KALEJDOSKOP OTTAWSKI - KWIECIEŃ 2008
Zabawa Wiosenna - czyli nasza siła w grupie!
Dom Polski Stowarzyszenia Polskich Kombatantów to od dziesięcioleci miejsce spotkań ottawskiej Polonii. Tu "swój kącik" mają wszystkie organizacje od tych dużych po małe. Używają wszyscy to, co przed laty wybudowali w czynie społecznym żołnierze II Wojny Światowej. Tęskniąc za swoją Ojczyzną, którą tłamsił "człowiek radziecki", budowali w Ottawie jej namiastkę. Była to grupa niewielka, ale wartości, jakie w sobie mieli - Bóg, Honor, Ojczyzna i to przedwojenne wychowanie, zrobiło swoje! Zbudowali dom spotkań dla siebie i Polonii. I jeszcze polski kościół, ale to inna historia.
Nasi bohaterowie wojny i pokoju na tamte czasy dokonali niemal cudu! Było to ogromne finansowe przedsięwzięcie, a trzeba pamiętać, że lata 50-te nie miały nic wspólnego z "wielokulturowością", a wręcz przeciwnie.... more...
Z rubryki towarzyskiej Ottawy - "Mega urodziny Grażynki Piasta"
O tym, że Dom Polski SPK to idealne miejsce do ...wyprawienia urodzin mało, kto wie. A szkoda, bo warunki są idealne, do dyspozycji kuchnia i bar, co ma praktyczne znaczenie. Tu czujemy się jak u siebie. Można zrobić swoją dekorację, dodać kwiaty, świece i co tam trzeba, by "po naszemu było". I jeszcze jedno. Gdzieżby się dało pomieścić w prywatnym domu setkę i jeszcze coś gości? No chyba, że pałac z salą balową, ale kto to ma taki nadmetraż? I po co? Elektryczność drożeje a za nią wszystko inne... Idą nowe czasy, w których ja wam mówię, "małe będzie piękne". Wróćmy do tematu, bo to milsze i ciekawsze. W ostatnią sobotę kwietnia właśnie w Domu Polskim odbyły się huczne urodziny Grażyny Piasty, żony znanego społecznika i wydawcy Komunikatów Ottawskich, Czesława Piasty... more...
Dr Zdzisław Czarnowski odznaczony najwyższym orderem Panamy
Odznaczenie National Medal of the Order "Vasco Núnez de Balboa" zostało ustanowione przez parlament Panamy 1 lipca 1941 roku.
W dniu 21 grudnia 2007 podpisem prezydenta Panamy Jego ekscelencji Martín Torrijos Espino zostało ono przyznane Kanadyjczykowi polskiego pochodzenia dr Zdzisławowi (Charles) Czarnowskiemu. W dn. 25 kwietnia 2008 dr Czarnowski, lekarz rodzinny w Bruyere Academic Family Health Team, podczas oficjalnej ceremonii otrzymał z rąk Jej ekscelencji ambasadora Panamy Romy Vasquez "Order Vasco Núnez de Balboa 'Knight Commander".
To jest najwyższe odznaczenie cywilne Panamy. Zostało ono przyznane polskiemu lekarzowi w dowód uznania za wprowadzenie w życie charytatywnego programu "Bruyere Panama Project" (opieka medyczna dla ludności tubylczej państw Ameryki Łacińskiej)... more...
Dzień Dziecka dla Marii.
Z wyprzedzeniem, bo już w kwietniu (11.04. 08) przyjaciele Marii Knapik - Sztramko wyprawili Jej i ...Jemu, bo to chłopiec będzie - huczny Dzień Dziecka! Miejscowi mówią baby shower, czyli czas życzeń i prezentów dla Mamy i Malucha! W stosownie udekorowanej sali Ottawa Polonia Center tłumnie zebrały się przyszłe ciocie i kilku wujków, by dobrym słowem i życzliwym uśmiechem otulić, niczym ciepłym pledem, naszą Marię. To Jej święto! To wielka rzecz! Ona będzie Mamą! Kariera artystyczna ważna rzecz, ale macierzyństwo to... cały świat... i jeszcze dalej! To miłość, ta jedyna na życie! W części artystycznej wieczoru, bo jak tu bez śpiewania (!), wystąpił wokalista Tomash Francky oraz Małe Belcanto w strojach krakowianek a'la "Osiem sióstr Knapik" spod Krakowa. Ślicznie wyglądały te nasze "ottawskie, małe Marysie"... more...
Ottawa Polonia Center żyje!
Rok temu szkoła św. Agnieszki przy 18 Louisa Street (tu niektórzy z nas uczyli się języka angielskiego) wraz z przylegającym parkingiem przeszła w ręce ottawskiej Polonii. No, nie przeszła za darmo, znaleźli się ludzie, którzy pomysł ten poparli (głownie Kościół i parafianie od św. Jacka Odrowąża) i przy pomocy Toronto Polish Credit Union rzecz całą zakupili. Majątkiem Centrum zarządza Rada Dyrektorów, której przewodzi wybitny ekonomista - pan Roger Furmanczyk. Uroczyste poświęcenie Ottawa Polonia Center przez śp. proboszcza Stanisława Kowala odbyło się w dniu 20 października 2007 roku. W przyszłości ma tu stanąć nowoczesny obiekt, który będzie służył ottawskiej Polonii (więcej na stronie www.ottawapolonia.com), ale "bez wspólnej pracy... nie ma kołaczy." To znaczy - wszyscy muszą dbać, popierać, aby był sukces! Nie koniec na tym, aby posiadłość utrzymać (podatki, ogrzewanie, co wynosi 11. 950 miesięcznie!), trzeba... zarabiać... more...
Premier Kanady w Polsce.
W dniach 4-5 kwietnia 2008 przebywał w Polsce z nieoficjalna wizytą Prime Minister Kanady Stephen Harper. Harper odwiedził Polskę, wracając ze szczytu NATO w Bukareszcie. Podczas tej krótkiej wizyty towarzyszył premierowi prezes KPK pan Władysław Lizoń. W piątek w Gdańsku Harper spotkał się z premierem Donaldem Tuskiem. Jak poinformowało na swojej stronie internetowej Centrum Informacyjne Rządu, na spotkaniu "w cztery oczy" premier Polski podziękował szefowi kanadyjskiego rządu "za osobiste zaangażowanie w likwidację obowiązku wizowego dla polskich obywateli przybywających do Kanady i wyraził też zadowolenie z podpisanej 2 kwietnia 2008 roku umowy o zabezpieczeniu społecznym między Polską a Kanadą... more...
Wizyta prezesa KPK w Ottawie
W dn. 6 marca 2008 odbyła się dawno planowana wizyta, jaką złożył ottawskiemu oddziałowi KPK pan Władysław Lizoń, Prezes Zarządu Głównego Kongresu Polonii Kanadyjskiej. Podczas tego spotkania przedstawił kilka ważnych spraw dotyczących życia kanadyjskiej Polonii. Oczekiwaną była wiadomość o rychłym podpisaniu umowy o zabezpieczeniu społecznym (emerytury) między Kanadą i Polską. Wieloletnie starania KPK i rządu RP odniosły sukces. Więcej na stronie Wirtualnej Polski UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE Rozliczanie pracy za granicą . Tematem z gatunku - nie załatwionych, była sprawa "listy", gdzie widnieją nazwiska osób, z którymi ambasada RP w Kanadzie nie ma się spotykać. Nazwana przez media "czarną listą" wciąż budzi emocje....
more...
Warsaw Poland
[ By Maciej Majewski ]
When most Western tourists think of Europe, they usually consider travel to places such as Italy, France, the United Kingdom, or Spain. The furthest East they usually go is Germany. They are not aware of what really lies east of the former Iron Curtain, and they seem to be scared to exploring what was under Communist rule for over 40 years. Poland is a truly unique nation. Situated in the true heart of Europe, it was the strongest empire in Europe during the 15th and 16th centuries, only to be partitioned by Russia, Prussia, and Austria-Hungary in the 19th century. After World War I, Poland was independent for merely 21 years before Nazi occupation. In the World War II period, it was one of the few occupied nations to not surrender and continue the fight both in exile and at home via the Polish Home Army. At the end of the conflict, all but deserted by her Western Allies, Poland was forced into 40 years of Communist rule. Now, in the 21st century, Poland is again a quickly developing and independent nation...
more...
XVII Marsz Serc na rzecz chorych na Stwardnienie Rozsiane! Niedziela, 27 kwietnia 2008 roku
Do domu wracam jak strudzony pielgrzym Śp. prof. dr Irena Mazurkiewicz-Kwilecka
ur. 14 V 1919 w Tarnowie - zm. 20 III 2008 w Ottawie
Z głębokim żalem zawiadamiam, że w dniu 20 marca 2008 r. zmarła nagle po szybkiej chorobie pani profesor Irena Mazurkiewicz-Kwilecka, zasłużony i długoletni członek Zarządu Oddziału Ottawskiego Polskiego Instytutu Naukowego w Kanadzie i Kola Nr 8 Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w Kanadzie, Człowiek wielkiego serca i niestrudzona wolontariuszka przez całe swoje pracowite życie w służbie dla innych.
Prof. dr Irena Mazurkiewicz-Kwilecka pochodziła z zamożnej, krakowskiej rodziny mieszczańskiej. Ukończyła w Krakowie Liceum Żeńskie im. Emilii Plater i rozpoczęła przed wojną studia wyższe na dziedzinie farmakologii w Uniwersytecie Jagiellońskim. We wrześniu 1939 r. ucieka ze swoją siostrą Zofią (zamężna Ujejska) lekarzem chirurgiem i z matką Anną do Lwowa. Po zajęciu Lwowa przez bolszewików udaje im się powrócić do Krakowa pod okupację niemiecką....
more... Kraj "klonowego liścia" czeka.
"Bez wizy do Kanady"
Kiedy 1 maja 2004 roku Polska weszła do Unii Europejskiej, automatycznie zniesione zostały wizy krótkoterminowe dla obywateli Kanady odwiedzających Polskę. Nie była niestety to relacja dwustronna. I od tego czasu temat "wizy kanadyjskie" wymagane dla nowych członków Unii Europejskiej stały się przedmiotem sporu Kanady z Komisją Europejską (to ona reprezentuje państwa członkowskie). We wrześniu ubiegłego roku Komisja Europejska ostrzegła Kanadę, że wreszcie powinna znieść wizy dla wszystkich krajów unijnych, w przeciwnym razie na zasadzie wzajemności grożą jej "odpowiednie kroki" ze strony Unii Europejskiej (czyli też "wizy"?). Podczas szczytu UE w Berlinie odbyły się rozmowy między premierem Kanady Stephanem Harperem, kanclerz Angelą Merkel i przewodniczącym Komisji Europejskiej José Manuelem Barroso. Wówczas sprawa wiz, w tym do Polski, była poruszana jako bardzo pilna...
"Jak zwykle sukces ma wielu ojców a porażka jest sierotą. "
Tak się złożyło, że praca poprzedników, którym cześć i chwała za to, finał znalazła dopiero dzisiaj. Przypomnieć należy, że od lat (kluczowy moment - przystąpienie Polski do NATO, 12 marca 99') polski rząd, polska dyplomacja oraz Kongres Polonii Kanadyjskiej były zaangażowane w sprawę zniesienia wiz dla Polaków. Z autopsji wiem, że bardzo aktywnie włączył się tu Oddział Ottawski KPK, który m.in. zbierając podpisy wśród Polonii tym samym propagował akcję wsparcia starań Polski ww. sprawie. W ulgach wizowych dla członków z byłego komunistycznego bloku zaangażowany był m.in. poseł z Etobicoke, pan Borys Wrzesnewskyj, który wielokrotnie stawiał sprawę wiz na forum Parlamentu Kanady...
Polacy równi w świecie.
Obywatele państw byłego "obozu socjalistycznego", dziś członkowie Unii Europejskiej (przyp. red. Rumunia i Bułgaria wciąż czeka), wreszcie mają te same prawa wizowe.
Przypomnę, że uzyskanie wizy turystycznej do Kanady było dość skomplikowane. O stresie, jaki towarzyszył temu przedsięwzięciu już nie wspomnę. Za przykład niech posłuży Polska...
"Nim przekroczysz granice, to... "
Atrakcyjność turystyczna obu "mocarstw" Kanady i Unii Europejskiej, bo jak się patrzy na ilość posiadanej ziemi (!) to słowo mocarstwo jak najbardziej uzasadnione, jest wzajemnie. Z jednej strony wspaniała przyroda, czyste rzeki, łąki, pola... Z drugiej - zabytki kultury, elegancja Francja. Kanada to konfederacja 10 prowincji i 3 terytoriów, jest monarchią konstytucyjną, a głową państwa jest Królowa Kanady Elżbieta II. Jest to też demokracja z federalnym system rządów parlamentarnych i silnymi tradycjami demokratycznymi...
Temat nielubiany, temat unikany NINA GEYSZTOR-ZAWIRSKA
Często zadaję sobie pytanie: dlaczego Polacy, ludzie na ogół światowi, kulturalni i myślący - tak bardzo obawiają się słowa "testament"? Dlaczego, gdy pytam czy już mają, bledną, zmieniają temat, lub w popłochu kończą rozmowę i zmykają. Tak jakby się obawiali, że dzisiaj spisany testament, już jutro zamieni się w nekrolog. Owszem, są ludzie, którzy cierpią na tanatofobię (paniczny lęk przed śmiercią) do tego stopnia, że żyć normalnie nie potrafią. Aliści jest to choroba i ludzie ci stanowią wyjątek. Reszta nas żyje sobie spokojniutko, wesolutko i nie histeryzuje. I tak wszyscy umrzemy. Śmierć jest wkalkulowana w życie. Ucieczki od niej nie ma. Moi przyjaciele do panikarzy nie należą. A jednak oni też, zapytani czy spisali już testament, pytają czy ja aby z byka nie spadłam i jak jeden mąż recytują: na co nam testament, skoro nic nie posiadamy? ...
more...
KALEJDOSKOP OTTAWSKI - STYCZEŃ 2008
III Operowa Gala Marii Knapik
[ J. Szaniawska ]
I kolejny wspaniały koncert za nam, ale nim o tym napiszę kilka słów refleksji.
Od lat obserwuję artystyczną karierę Marii Knapik, naszej "ambasadorowej polskości" w Kanadzie. Podziwiam Ją za upór, bo trzeba go mieć by pokonać te wszystkie ściany "komentarzy" i choć nie wiem co, iść swoją drogą! W Ottawie Maria nie pojawiła się z "czyjegoś notesu", żadna "stajnia" totumfackich układów Ją tu nie przywiodła, nie popierała... Do Kanady zaprowadził ją głos serca i miłość do męża, ale to oddzielna i też piękna historia... more...
Do domu wracam jak strudzony pielgrzym
O. Stanisław Kowal (5 luty 1953 - 10 luty 2008)
Oblat Maryi Niepokalanej
W niedzielę, po długiej i ciężkiej chorobie odszedł opiekun duchowy ottawskiej Polonii, proboszcz O. Stanisław Kowal, OMI.
O. Kowal urodził się 5 lutego 1953 roku w Grzeskach, Polska. W 1979 wstąpił do zakonu Misjonarzy Ojców Oblatów , nowicjat zakończył rok później pierwszymi ślubami zakonnymi. Przez dwa lata studiował psychologię, a następnie cztery teologie, uzyskując tytuł magistra nauk teologicznych. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk Arcybiskupa Jerzego Stroba z Poznania. Po dwóch latach pracy w Polsce, w listopadzie 1989 roku został oddelegowany do pracy w Kanadzie... more...
Dom otwartego serca
[ Jolanta Nadzieja Szaniawska ]
Znałam taki dom. Przed laty Elżbieta i Bogusław Mosielscy zainicjowali coś, co w zachodniej kulturze nie jest praktykowane, otwarty dom dla przyjaciół. W ich pełnej obrazów posiadłości w Ritchmond, pod hasłem - "spotkajmy się, pogadajmy, zaśpiewajmy" odbyło się kilka wyjątkowych wieczorów. Bogdan, nie tylko doskonały malarz, ale i świetny gawędziarz bawił przybyłych rozmową, Maria Knapik z grupą przyjaciół dawała mini - koncert, Jaśmina (córka państwa domu) grała na flecie... choinka błyskała kolorowymi światełkami, kot łasił do nóg, z kuchni dobiegały smakowite zapachy... Cudownie było, jak to w rodzinie, bo nią chcieliśmy, choć przez chwile być. My, zaplątani w dwa, oddzielone oceanem kultury światy - polski i kanadyjski...
more...
Animatorzy polskiej kultury na obczyźnie.
[ Jolanta Nadzieja Szaniawska ]
Mimo trudności, a to z obsadą a to z... i różne takie... Ottawski Klub Teatralny im. Jadwigi Domańskiej prowadzony (niestrudzenie!) przez Stanisława Kielara ponownie wystawił Jasełka pt. Polskie Boże Narodzenia "Kolędnicy" w reż. Marii Berwid - Gawalewicz (Dom Polski SPK, 19 stycznia 08'). W spektaklu gościnnie wystąpił chór aniołków, czyli "Małe Belcanto" Marii Knapik odmładzając trupę o dwa pokolenia. Rzecz cała rozegrała się w dekoracjach zaprojektowanych przez artystę plastyka Romana Wodejkę. Reżyserią dźwięku zajęła się, co przy nagłośnieniu tłumu aktorów jest wyczynem nie lada, Elżbieta Nowicka - Kielar. Kolorowymi kostiumami śpiewających krakowianek, bo to w nich siła przedstawienia, Irena Baker i Maria Podsadowska (dokładniej, stroje pochodzą z okresu, kiedy przy teatrze działał zespól "Hej na ludowo" prowadzony przez niezapomnianą Marię Stochaj. Nie sposób tu wymienić wszystkich, którzy przyczynili się do realizacji tego projektu, ale wiadomo, bez aktorów nic by tu nie było. Więc - brawo aktorzy!...
more...
Listy do Redakcji
Redakcja nie odpowiada za treść podawanych ogłoszeń oraz treść i opinie zamieszczone w listach czytelników.
W sprawie listów proszę kontaktować się bezpośrednio z autorami.
Szanowni Państwo,
Uprzejmie informujemy, że 5 czerwca br. uruchomiony został anglojęzyczny portal internetowy www.studyinpoland.pl, mający na celu promocję polskich uczelni za granicą, zachęcanie obcokrajowców do studiowania w Polsce oraz pomaganie im w wyborze kierunku studiów i uczelni.
Portal uruchomili wspólnie: minister nauki i szkolnictwa wyższego prof. Barbara Kudrycka, przewodniczący Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich prof. Tadeusz Luty i prezes Fundacji Edukacyjnej "Perspektywy" Waldemar Siwiński (zobacz zdjęcia).
Platforma internetowa www.studyinpoland.pl posiada najbogatszy zbiór aktualizowanych na bieżąco informacji o polskich uczelniach wyższych. Jest to zarazem jedyne miejsce w internecie, gdzie Polska prezentowana jest w zintegrowany sposób zagranicznym studentom. Szczegółowe informacje o możliwości studiowania na polskich uczelniach zamieszczone zostały również w drukowanych informatorach w języku angielskim: "Study in Poland -University Guide" i "Study in Poland - Programme Guide". Informatory te zostaną przesłane do polskich placówek dyplomatycznych i konsularnych...
more...
Sportowe Wakacje dla Polonijnych Dzieci w Polsce
Szanowni Państwo
Pragnę poinformować Was iż w Polsce, w mieście Nysa organizowany jest obóz sportowy dla młodzieży polonijnej. Jeżeli planujecie wyjazd z dziećmi lub wysłanie ich do Polski do rodzin, możecie swoim pociechom sprawić dodatkową przyjemność wysyłając je na ten obóz.
Obóz ten zapewni dzieciom niezapomniane wrażenia, przygodę ze sportem a Wam dodatkowych parę dni odpoczynku w kraju jeśli wybieracie się z nimi.
Po więcej informacji jak i rejestrację proszę odwiedzić stronę internetową www.nysa-sportowewakacje.pl
Proszę też o przesłanie tej wiadomości do swoich znajomych.
Dziękuję bardzo.
Z poważaniem,
Andrzej Hobernik
Odpowiedz na artykuł "Temat nie lubiany, temat unikany" - testament p. NINY GEYSZTOR-ZAWIRSKIEJ
Witam w Kanadzie (w przenośni, oczywiście).
Dziękuję pp. Ewie i Wiesławowi Korczyńskim z Nowego Jorku za e-mail skierowany do mnie. Przepraszam za zwłokę w odpowiedzi, spowodowaną dawno zaplanowanym wyjazdem.
Jako autorka felietonu pt. "Temat nielubiany, temat unikany" nie posiadam się z radości, że zdołałam wreszcie zainteresować i zbulwersować naszych Czytelników do czynu, do decyzji wyrażenia swej ostatniej woli na piśmie. W pismach, w których mam swoją stałą kolumnę, coraz więcej ludzi zaczęło ostatnio zadawać mi pytania a propos tej nader ważnej sprawy. Albowiem na Zachodzie, w zasadzie tylko dwa dokumenty się liczą: świadectwo urodzenia i... testament. Wszystkie inne uzyskane czy zdobyte w międzyczasie, są jakby drugorzędne. Mniej lub więcej ważne. Ot, życie po prostu. Zamyka się w tym, że człowiek się urodził i, zanim umrze, chce rozporządzić swoim mieniem...
more...
Komentarz do art. "Temat nielubiany, temat unikany" Niny Geysztor-Zawirskiej
Witam serdecznie,
Przeczytałam Pani artykuł pt. "Temat nielubiany, temat unikany" z wielkim zainteresowaniem i przyznam, że często myślimy o tym by uporządkować sprawy, o których Pani pisze. Gdyby Pani jednak mogła nam objaśnić troszkę bliżej... "Power of Attorney". Nie mamy zielonego pojęcia gdzie trzeba się zwrócić i jak to się załatwia. Bardzo przepraszam, że zabieram Pani czas, ale może to dobry pomysł by już nie odkładać tego na później. Za wszelkie wskazówki będziemy Pani bardzo wdzięczni.
Pozdrawiamy,
Ewa, Wiesław Korczyński (NY)
02 kwietnia 2008
Podziękowanie
Moi Drodzy;
Jesteście świadkami mojej działalności na emigracji od wielu lat. Większość z Was, od ukazania się "Wyrachowanego Szaleństwa" w 1994. Wielu dopinguje mnie, od 1986, kiedy przejechałem Cadillakiem przez obie Ameryki po rekord Guinnessa. Są też wśród Was i tacy, którzy towarzyszą mi od samego przybycia do Kanady (grudzień 1980), a nawet jeszcze koledzy ze studiów i szkoły średniej. Każdy z Was - do którego piszę to podziękowanie - w jakiś sposób mi pomagał:
- w organizowaniu spotkań promocyjnych moich książek i w Polsce, Australii, Ameryce Północnej i Południowej.
- poprzez napisanie artykułu, przeprowadzenie ze mną wywiadu w różnego typu mediach.
- w dystrybucji książek.
- uczestnicząc w różnego typu imprezach, pokazach slajdów i spotkaniach organizowanych przeze mnie.
- uczestnicząc ze mną w wielu wyprawach na kilku kontynentach.
- ...i przeczytanie nawet jednej z moich książek lub artykułu, również przyczyniło się do promocji mojej twórczości i działalności.
Dlaczego Wam dziękuję?
Dlatego, że Wasze poparcie dodawało mi otuchy, dopingowało mnie i "rozwijało skrzydła" do dalszej pracy. Zostało to zauważone i uznane!
Podczas obchodów Święta Niepodległości w Konsulacie RP w Montrealu, zostałem odznaczony przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Srebrnym Krzyżem Zasługi.
Jest to wspólny sukces!
Dziękuję Wam bardzo.
PS. Więcej informacji o mojej ostatniej inicjatywie: www.sawsrodnas.ca
Z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku, składam Wszystkim Najserdeczniejsze Życzenia.
Jurek Adamuszek, grudzień 2007
Szanowna Pani Redaktor,
uprzejmie informuję, że w ubiegłym roku, z chwilą powołania w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego Departamentu do Spraw Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granicą, rozpoczęta została realizacja programu pn.: "Rejestracja zbiorów polskich za granicą". Celem projektu jest zgromadzenie informacji na temat istniejących obecnie kolekcji polonijnych. W ramach prac nad programem staramy się dotrzeć do jak najszerszego grona osób i instytucji dysponujących informacjami na temat tego typu zbiorów. W związku z powyższym zwracam się do Pani Redaktor z uprzejmą prośbą o zamieszczenie w Pani periodyku "Listu otwartego do Polonii i Polaków za granicą". Opublikowanie go w Pani Piśmie z pewnością przyczyni się do szerokiego rozpowszechnienia informacji o programie i zaowocuje zgromadzeniem wielu nowych, cennych informacji o zbiorach polonijnych... more...
Szanowni Państwo
Zwracam się do Państwa jako Supervisor of Programs in English w Collegium Civitas, niepublicznej uczelni w Warszawie oferującej licencjackie, magisterskie oraz doktoranckie studia po polsku i po angielsku w zakresie nauk społeczno-politycznych. Chciałbym przybliżyć Państwu naszą uczelnię, ponieważ sądzę, iż mogą do Państwa zwracać się osoby z pytaniami o możliwości edukacyjne w Polsce... more...
Z pisarzem Stanisławem Srokowskim rozmawia Maja Narbutt
Moi Drodzy,
I wszystko się pomieszało! Podobno w restauracji na Kasprowym Wierchu dla narciarzy podają krewetki. Zje taki kilka, na szczyt wróci i... noga złamana. Diagnoza - osłabiony z głodu! Historia to prawdziwa, nie jakaś taka z powietrza! Jej puenta? Nie modą a zdrowym rozsądkiem kierować się trzeba! Jak zima to proteiny i tłuszcze, i odwołania od tego nie ma. Tak jak nie ma od domowej kuchni, wzorem mamy i babci! Patrz włoskie reklamy - wszędzie te panie, i w tym siła!
Historia, jaką dziś opowiem traktuje o upartej na życie pani Irenie Łukaszewicz. Pani Irena do Kanady przyjechała wraz z rodziną czternaście lat temu. Opuściła swoje ukochane województwo białostockie, "gdzie pola malowane zbożem rozmaitem" w momencie, gdy w Polsce zaczynały się zmiany. Co ją tu przywiodło? Nie pytam. Bez znajomości języka, z polskim wykształceniem ekonomicznym, czyli nie koniecznie przydatne, no i po trzydziestce...
Opowiedzieć chcę dziś Państwu o swoim miejscu na ziemi na ogromnym kontynencie Ameryki Północnej.
Od lat mieszkam w górnym Michigan, nad jeziorem Superior na malutkim półwyspie Keweenaw.
Część półwyspu, dzięki swej bogatej historycznej przeszłości zyskała rangę parku narodowego- "Keweenaw Historical Park".W 1973 ustanowiono "District Calumet" uznając za zabytek centrum miasteczka Calumet. Rok później powstała idea utworzenia Narodowego Parku Miedziowego. Ale od idei do realizacji minęło sporo czasu. Dopiero w 1992 Senat poparł wniosek senatora Carla Levina z Michigan a prezydent George Bush (ojciec) obiecał przeznaczyć na ten cel pieniądze. O ile wiem na obietnicach poprzestano. Ale Narodowy Park Miedziowy jest...
Dom Polski Stowarzyszenia Polskich Kombatantów to od dziesięcioleci miejsce spotkań ottawskiej Polonii. Tu "swój kącik" mają wszystkie organizacje od tych dużych po małe. Używają wszyscy to, co przed laty wybudowali w czynie społecznym żołnierze II Wojny Światowej. Tęskniąc za swoją Ojczyzną, którą tłamsił "człowiek radziecki", budowali w Ottawie jej namiastkę. Była to grupa niewielka, ale wartości, jakie w sobie mieli - Bóg, Honor, Ojczyzna i to przedwojenne wychowanie, zrobiło swoje! Zbudowali dom spotkań dla siebie i Polonii. I jeszcze polski kościół, ale to inna historia.
Nasi bohaterowie wojny i pokoju na tamte czasy dokonali niemal cudu! Było to ogromne finansowe przedsięwzięcie, a trzeba pamiętać, że lata 50-te nie miały nic wspólnego z "wielokulturowością", a wręcz przeciwnie.... 
O tym, że Dom Polski SPK to idealne miejsce do ...wyprawienia urodzin mało, kto wie. A szkoda, bo warunki są idealne, do dyspozycji kuchnia i bar, co ma praktyczne znaczenie. Tu czujemy się jak u siebie. Można zrobić swoją dekorację, dodać kwiaty, świece i co tam trzeba, by "po naszemu było". I jeszcze jedno. Gdzieżby się dało pomieścić w prywatnym domu setkę i jeszcze coś gości? No chyba, że pałac z salą balową, ale kto to ma taki nadmetraż? I po co? Elektryczność drożeje a za nią wszystko inne... Idą nowe czasy, w których ja wam mówię, "małe będzie piękne". Wróćmy do tematu, bo to milsze i ciekawsze. W ostatnią sobotę kwietnia właśnie w Domu Polskim odbyły się huczne urodziny Grażyny Piasty, żony znanego społecznika i wydawcy Komunikatów Ottawskich, Czesława Piasty... 
Odznaczenie National Medal of the Order "Vasco Núnez de Balboa" zostało ustanowione przez parlament Panamy 1 lipca 1941 roku.
W dniu 21 grudnia 2007 podpisem prezydenta Panamy Jego ekscelencji Martín Torrijos Espino zostało ono przyznane Kanadyjczykowi polskiego pochodzenia dr Zdzisławowi (Charles) Czarnowskiemu. W dn. 25 kwietnia 2008 dr Czarnowski, lekarz rodzinny w Bruyere Academic Family Health Team, podczas oficjalnej ceremonii otrzymał z rąk Jej ekscelencji ambasadora Panamy Romy Vasquez "Order Vasco Núnez de Balboa 'Knight Commander".
To jest najwyższe odznaczenie cywilne Panamy. Zostało ono przyznane polskiemu lekarzowi w dowód uznania za wprowadzenie w życie charytatywnego programu "Bruyere Panama Project" (opieka medyczna dla ludności tubylczej państw Ameryki Łacińskiej)... 
Z wyprzedzeniem, bo już w kwietniu (11.04. 08) przyjaciele Marii Knapik - Sztramko wyprawili Jej i ...Jemu, bo to chłopiec będzie - huczny Dzień Dziecka! Miejscowi mówią baby shower, czyli czas życzeń i prezentów dla Mamy i Malucha! W stosownie udekorowanej sali Ottawa Polonia Center tłumnie zebrały się przyszłe ciocie i kilku wujków, by dobrym słowem i życzliwym uśmiechem otulić, niczym ciepłym pledem, naszą Marię. To Jej święto! To wielka rzecz! Ona będzie Mamą! Kariera artystyczna ważna rzecz, ale macierzyństwo to... cały świat... i jeszcze dalej! To miłość, ta jedyna na życie! W części artystycznej wieczoru, bo jak tu bez śpiewania (!), wystąpił wokalista Tomash Francky oraz Małe Belcanto w strojach krakowianek a'la "Osiem sióstr Knapik" spod Krakowa. Ślicznie wyglądały te nasze "ottawskie, małe Marysie"... 
Rok temu szkoła św. Agnieszki przy 18 Louisa Street (tu niektórzy z nas uczyli się języka angielskiego) wraz z przylegającym parkingiem przeszła w ręce ottawskiej Polonii. No, nie przeszła za darmo, znaleźli się ludzie, którzy pomysł ten poparli (głownie Kościół i parafianie od św. Jacka Odrowąża) i przy pomocy Toronto Polish Credit Union rzecz całą zakupili. Majątkiem Centrum zarządza Rada Dyrektorów, której przewodzi wybitny ekonomista - pan Roger Furmanczyk. Uroczyste poświęcenie Ottawa Polonia Center przez śp. proboszcza Stanisława Kowala odbyło się w dniu 20 października 2007 roku. W przyszłości ma tu stanąć nowoczesny obiekt, który będzie służył ottawskiej Polonii (więcej na stronie 
W dn. 6 marca 2008 odbyła się dawno planowana wizyta, jaką złożył ottawskiemu oddziałowi KPK pan Władysław Lizoń, Prezes Zarządu Głównego Kongresu Polonii Kanadyjskiej. Podczas tego spotkania przedstawił kilka ważnych spraw dotyczących życia kanadyjskiej Polonii. Oczekiwaną była wiadomość o rychłym podpisaniu umowy o zabezpieczeniu społecznym (emerytury) między Kanadą i Polską. Wieloletnie starania KPK i rządu RP odniosły sukces. Więcej na stronie Wirtualnej Polski 
When most Western tourists think of Europe, they usually consider travel to places such as Italy, France, the United Kingdom, or Spain. The furthest East they usually go is Germany. They are not aware of what really lies east of the former Iron Curtain, and they seem to be scared to exploring what was under Communist rule for over 40 years. Poland is a truly unique nation. Situated in the true heart of Europe, it was the strongest empire in Europe during the 15th and 16th centuries, only to be partitioned by Russia, Prussia, and Austria-Hungary in the 19th century. After World War I, Poland was independent for merely 21 years before Nazi occupation. In the World War II period, it was one of the few occupied nations to not surrender and continue the fight both in exile and at home via the Polish Home Army. At the end of the conflict, all but deserted by her Western Allies, Poland was forced into 40 years of Communist rule. Now, in the 21st century, Poland is again a quickly developing and independent nation...
Kiedy 1 maja 2004 roku Polska weszła do Unii Europejskiej, automatycznie zniesione zostały wizy krótkoterminowe dla obywateli Kanady odwiedzających Polskę. Nie była niestety to relacja dwustronna. I od tego czasu temat "wizy kanadyjskie" wymagane dla nowych członków Unii Europejskiej stały się przedmiotem sporu Kanady z Komisją Europejską (to ona reprezentuje państwa członkowskie). We wrześniu ubiegłego roku Komisja Europejska ostrzegła Kanadę, że wreszcie powinna znieść wizy dla wszystkich krajów unijnych, w przeciwnym razie na zasadzie wzajemności grożą jej "odpowiednie kroki" ze strony Unii Europejskiej (czyli też "wizy"?). Podczas szczytu UE w Berlinie odbyły się rozmowy między premierem Kanady Stephanem Harperem, kanclerz Angelą Merkel i przewodniczącym Komisji Europejskiej José Manuelem Barroso. Wówczas sprawa wiz, w tym do Polski, była poruszana jako bardzo pilna... 
I kolejny wspaniały koncert za nam, ale nim o tym napiszę kilka słów refleksji. 
W niedzielę, po długiej i ciężkiej chorobie odszedł opiekun duchowy ottawskiej Polonii, proboszcz O. Stanisław Kowal, OMI.
O. Kowal urodził się 5 lutego 1953 roku w Grzeskach, Polska. W 1979 wstąpił do zakonu 
Znałam taki dom. Przed laty Elżbieta i Bogusław Mosielscy zainicjowali coś, co w zachodniej kulturze nie jest praktykowane, otwarty dom dla przyjaciół. W ich pełnej obrazów posiadłości w Ritchmond, pod hasłem - "spotkajmy się, pogadajmy, zaśpiewajmy" odbyło się kilka wyjątkowych wieczorów. Bogdan, nie tylko doskonały malarz, ale i świetny gawędziarz bawił przybyłych rozmową, Maria Knapik z grupą przyjaciół dawała mini - koncert, Jaśmina (córka państwa domu) grała na flecie... choinka błyskała kolorowymi światełkami, kot łasił do nóg, z kuchni dobiegały smakowite zapachy... Cudownie było, jak to w rodzinie, bo nią chcieliśmy, choć przez chwile być. My, zaplątani w dwa, oddzielone oceanem kultury światy - polski i kanadyjski...
Mimo trudności, a to z obsadą a to z... i różne takie... Ottawski Klub Teatralny im. Jadwigi Domańskiej prowadzony (niestrudzenie!) przez Stanisława Kielara ponownie wystawił Jasełka pt. Polskie Boże Narodzenia "Kolędnicy" w reż. Marii Berwid - Gawalewicz (Dom Polski SPK, 19 stycznia 08'). W spektaklu gościnnie wystąpił chór aniołków, czyli "Małe Belcanto" Marii Knapik odmładzając trupę o dwa pokolenia. Rzecz cała rozegrała się w dekoracjach zaprojektowanych przez artystę plastyka Romana Wodejkę. Reżyserią dźwięku zajęła się, co przy nagłośnieniu tłumu aktorów jest wyczynem nie lada, Elżbieta Nowicka - Kielar. Kolorowymi kostiumami śpiewających krakowianek, bo to w nich siła przedstawienia, Irena Baker i Maria Podsadowska (dokładniej, stroje pochodzą z okresu, kiedy przy teatrze działał zespól "Hej na ludowo" prowadzony przez niezapomnianą Marię Stochaj. Nie sposób tu wymienić wszystkich, którzy przyczynili się do realizacji tego projektu, ale wiadomo, bez aktorów nic by tu nie było. Więc - brawo aktorzy!...
